igor1960 (igor1960) wrote,
igor1960
igor1960

увековечивание памяти жителей Могилева и Кричева

На портале tut.by размещена очередная информация о перезахоронении Кастуся Калиновского:
https://news.tut.by/culture/661713.html

Доверие к нашим общественным деятелям и порталу стало бы еще больше, если бы были также предприняты усилия по увековечиванию памяти жителей Могилева, казненных в 1618 г. за протест против насильственных полонизации и окатоличивания и участников Кричевского восстания 1744 г. Кричевскому восстанию посвящена пьеса «Мать ветра» белорусского писателя Владимира Короткевича. По пьесе снят фильм «Мать урагана» режиссера Юрия Марухина.

Маці ветру
Іншыя трымалі сябе на допытах таксама горда. Карпач грубымі жартамі даводзіў інквізітараў да істэрыкі, быццам гэта былі жанчыны. А засожскі растрыга-поп Малькевіч папрасіў размяць рукі перад смерцю і страшэнным ударам убіў нос пасланцу намесніка магілёўскай катэдры.І душыцелі дабівалі людзей Вашчылы, і зноў было цяжка, і палалі ўначы хаты.І ўсё ж яны трэсліся ўначы ў ложках, калі рып мужыцкіх вазоў будзіў іх, і ў агнях начлежнікаў за ракою бачылі яны агнявыя віцы. Яны баяліся занадта мучыць той люд, што заставаўся ў жывых, бо жорсткі позірк Вашчылы, бо моцныя рукі Карпача, бо адвагу Ветру бачылі яны ў кожным позірку, у кожных мазалістых руках, у тысячах твараў і тысячах рук беларускіх.Што ж датычыцца Ветру, дык яго, разам з іншымі, зашылі жылаю ў мядзведжую шкуру і зацкавалі хартамі ў марозны ясны дзень на плошчы горада Крычава. Калі ён, задушыўшы некалькі ваўкарэзаў, упаў і вялікі хорт упяўся ў яго глотку, што спявала песні і смяялася, калі ўжо нельга было вызначыць нічога чалавечага ў тым, што ляжала на зямлі, – сівая жанчына ў чорным рантуху раптам крыкнула і ўпала мёртвай на прымяты снег.Сэрца яе не вытрымала.І над корчамі страчанах, над палаючымі сёламі, над пaлямі і шыбеніцамі, над бядою народная рагаталі прэсвітэры-інквізітары, рагатаў Пястрыцкі, рагаталі суддзі трыбуналу... Адзіны чалавек, які мог растлумачыць, што смяяцца ім няма прычыны, ляжаў мёртвы на зямлі, і яны са здзіўленнем прыгадвалі яго словы: “Мой праклён хутка з’явіцца на вашых ілбах!”Паны, да якіх ён дакрануўся, яшчэ нічога не разумеючы, рагаталі над корчамі страчаных.Усе яны памёрлі.

https://karatkevich.ru/storie/99-matsi-vetru/page-15.html
Subscribe

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments